De Madrid al cielo...

 A 34º Media e un pouco mais

 

Unha media que nos liamos porque somos de mecha corta, e quedamos de ir os tres xuntos. Despois da maraton do 24, dixen que non voltaba a Madrid a correr, pero con Fran e Oscar a fin do mundo vou, e entre risas e reto, imos a facer a media xuntos. Uxia tamen se apuntaba a fin de semana, e xa que estabamos, apunteina o 10 k, e xa se verá o que pasa.

O peor de todo e levantarse cedo, tiñamos un horario mais razonable pero Iberia cambiounos o voo, asi que tocaba madrugar. Repetiamos plan de Roma, e saindo cedo de casa, a Madrid marchamos...

 

Madrid... 

 Metro e a Feira de corredor, antes un paseo para buscar donde almorzar, e para dentro...

As camisetas son chulas..

 

Oscar, Fran, Uxia  

 

O gran Khene, 

 

Había que pillar o pin de Roma, a miña séptima maraton e o que mais ilusión me fai, ainda non a teño fisicamente, pero teño encargada outra sorpresa e que levaba buscando moito tempo. En este momento no podo decilo, pero prometo subir foto cando chegue a casa.

 Despois de estar na feira ben de tempo, saimos para o centro de Madrid, imos comer, hotel, acomodarnos que pola tarde temos actividades que facer. Non todo vai ser correr, e cando vas sen presión de tempo, pois ainda da para gozar mais do turisteo.

Mañan corremos a caron desa lata de sardiñas... 

Cando plantexamos a viaxe, o sabado pola tarde, habia que facer algo, e que mellor que ir a ver 

" El Club de la Comedia " , a verdade que estivo moi ben, risas e un pouco de desconexión. 

 

Estupendo plantel,

 risas e o que ten os monologos, cando te sintes identificado é que acertan.

e o acabar, paseito por Gran Via, para os que vivimos no paraíso, tanta aglomeración e fauna humana, faisenos bola, pero vas pasando e a seguir gozando. Imos a cear...

un pouco de pasta, paseo, metro e para o hotel, que mañan hai que madrugar e levamos todo o día de tralla.

 

Domingo.. 6:45 almorzo, e Uxia tiña a sorte que podia voltar o hotel, nós xa iamos con todo para sair da meta ó aeroporto. 

Este día en Londres Sawe baixou por primeira vez de dúas horas na maraton, el di, que almorza duas tostada e un te..  nós imos a outro ritmo, asi que non hai problema. 

 

Uxia empeza antes, preparada e fixo un tempazo e sobretodo, disfrutouna

e nós, despois de deixar as bolsas, marchamos para o noso caixon, saimos mais tarde, pero fixonos falta o tempo.

Esperando que foran o baño..

xa no caixón, agora toca esperar a nosa saida, a idea é facer 1:45, que en Madrid, altura, perfil e calor que se adivina, vai estar moi ben.

 As cookies e o 3:30, agora sonrio o vela, fai un mes, tiña unha espiña clavada, que grazas a Fran e as mitocondrias xa me saquei.

J.A.S.P, jovenes aunque sobradamente preparados... 

se tes unha idade, xa lle metes música

Arrancamos e pódese correr ben, pero o que nunca me pasa.. serán casualidades,  sempre lle comento a alumna que ate ben os cordóns e resulta que empezo e teño eu un desatado.

 Continuade e collovos!

 Km 5, despois de pasar polo Bernabeu e subir a Castellana, empeza unha boa baixada, Fran o noso metronomo vai marcando, eu vou falando con xente, unha chica que levaba o curriculum na camiseta... unha madrileña que me pregunta se somos vascos... Andaluces! digolle eu.. :), 

 empeza a apretar o calor, como imos xuntos os da media e os que van a maraton, pensas en eles, e o que lle queda, hoxe teñen moito merito, non me quero imaxinar ese km 30 pola casa de campo a pleno sol. Nós seguimos xuntos, Fran marca, Oscar sen problema e eu gozando e facendo fotos e sociabilizando..

Non quero xirar a dereita... Oscar imos a esquerda !

En meta, os tres xuntos, os tres felices

A medalla de Madrid, preciosa

Tempo oficial, ritmo controlado, o que queriamos.

 unha cousa que sempre miro, e casi controlo mais que o ritmo, a Frecuencia Cardiaca.

 e a triloxia de medallas de Madrid xa esta na casa. Non chuspo pa´rriba pero a Madrid non volvo a correr, escrito esto, podo apuntarme sen problema para o ano que ven a calquer cousa, son un home de palabra! :)

Maraton, Media e 10 k. 

 

Hoxe non tiñamos moito tempo para mais, acabar a carreira, un tempo para cambiarnos, e xa tiñamos que marchar para ó aeroporto.

En nada estamos nadando en esa praia e facendo un Olimpico.. 

Que bonita eres A Coruña!

 e xa esta, unha fin de semana ben chula. 

Quen sabe donde será a próxima !