Triatlón Olímpico Lago de As Pontes 26

 I triatlón Olímpico de As Pontes, divertido para pasar unha maña de domingo

 

Este era un triatlon para facer en compañia pero por distintos motivos o final fun eu so,  un olímpico na casa é un agasallo que non hai que desperdiciar, e mais cando vas ca intencion de gozar, non caer e chegar a meta. Agora mesmo teño outros obxectivos na cabeza que me estimulan mais, e o adestramento de triatlon teñoo un pouco abandonado, asi que sen mais expectactivas facemos o de sempre,  primeiro preparar o material e supervisión de foto, grazas a Fran que me di que meta o chip..

listo

Uxia ata o domingo pola mañan non tiña claro se viña ou non, daban chuvia e parecía que non ia acompañar pero as sete da mañan, cando estaba preparado para marchar, dime, 

-ainda me da tempo?, 

-claro que si!

Chegamos o Lago das Pontes e tiña unha extraña sensación, a última vez que estiven foi  o día do Homedeferro, non volvera e hoxe para facer un Olimpico tiña nostalxia

Bici colocada e transición preparada, todo listo, imos a buscar a Diana e ver sair a Josie, que el fai a MD e saen un pouco antes

ala van os da MD, eu ainda teño unha horiña, e moita xente a que ver e con quen falar

arrancan

Con Adrian, Ruben, cada un co seu obxectivo, pero todos a pasalo ben 

 

aqui estou eu, ca tranquilidade do que non compite contra ninguen.

preparados

e sen pretendelo empezamos a natación, como sempre saio detrás, evitas moitos problemas e algun que outro golpe que non axuda nada. Noto os quilómetros nadados este ano, e adianto a tres e métome a pes dun par que xa van o meu ritmo , e sen darme conta xa estamos de volta para a praia, hai que facer dúas voltas, sair e voltar a tirarse ó lago para repetir, o sair da auga miro a esquerda e vexo unha boa fila de nadadores que van detras, os que van diante non os miro!, quédame moito para ir con eles, quizas nunca o consiga pero xa estou donde quero, e cando a cabeza non quer é moi dificil que o corpo diga que si.

De todolos xeitos, na segunda volta ainda teño ganas penso nun obxectivo que me da moito respecto e que o teño clavado na mente, volta a Illa de Tambo, asi que tira Carliños e sacamos a natación de diante.

Tempos oficiais, nunca fixera por debaixo de 2:00 un 1500, e o que mais me gustou foi que tiña mais, vouno necesitar, pero cando o vin non puden evitar esbozar unha sonrisa

Unha vez que me quito o neopreno o resto é festa, esta vez a transión foi mellor que en Vimianzo, saimos e saio cun bo grupo. Subir do Lago o circuito.

arrancamos con ganas, sen drafting, pero sen deixar que se vaian...

e subimos o circuito, acortado con respecto o Triman, o que fai que a parte mais fea teñamola que facer dúas veces. Hai que sair de As Pontes, subir e baixar, circuito perigroso con auga, e choveu!, na última baixada estiven a piques de irme recto, tiven un problema cos neumaticos, desde que volvin de Sabiñanigo non mirei a presión, e tiñaos moi baixos, penalizoume pero o meu medo era pinchar ou ainda peor, caer.

 Grande Diana, sempre animando!

e asi cunha boa bici tendo en conta as condicións climatolóxicas, tiramos para abaixo e a correr pola terra, obxectivo ir a 5:00 e chegar a meta.

Transición, e acabar

Grande Uxia e as animadoras, fotografas e aguantadoras.

 

 empezamos a carreira, o Olimpico fai que o 10 k final sexa unha carreira normal e cando o obxectivo é facer un extensivo tranquilo, pois adiante.

 

 

 Duas voltas, dez quilómetros e a meta

e xa que estabamos esperamos polo crack da MD que chegaba un pouco detras.

 que nunca falte un recovery , e hai que decir que estaban ben ricos estes bollitos de carne e salsa, caeron tres..

 

Tempo total: 2:53:46

posto na miña categoria 14

 pois outro Olímpico para o curriculum, moitas lembranzas do Triman, e moi boa compañia.

Quen sabe se o ano que ven repetimos?