A miña segunda maratón
Segundo Dúatlon o que vou este ano, nunha data que o importante é pasalo ben e desconectar un pouco da proba na que estamos centrados.
Empezamos o dia cedo, hai que ir a Lugo, e hai frio.. moito frio. Atopamos a zona de transición na Area Recreativa Los Robles o carón do Miño, cunha herba alta, humida, e a verdade un pouco descoidada, pero como non hai espectativas, pois eso, a pasalo ben.
Triatlon Cross, un pouco distinto os que facemos habitualmente, pero moi divertido, o mesmo tempo que duro.
Empezamos unha nova aventura, e como na maraton de A Coruña, tamen vou facer un seguimento dos adestramentos, e ver como evolucionamos ata chegar o obxectivo que non deixa de ser outro que estar a punto o 5 de decembro do 21 en Valencia, esperemos que a Covid non faga das suas e poidamos correr.
O gran fondo Ézaro de ciclismo, ruta ciclista que arranca o pé da fervenza de Ézaro e que acaba despois de dar unha pequena volta, arriba da mítica subida. Como se pode ver, os catro acabamos recollendo a nosa medalla que acredita que chegamos arriba e que desde logo para min, ocupa xa un lugar destacado no meu curriculum deportivo. Costoume moito, polo percorrido, pola calor, e porque non esperaba esa aproximación tan dura a Muxia.
Domingo pola mañan, Xullo, previsións de bo tempo, pero na montaña, sempre poden pasar cousas inesperadas. Marchamos para Os Ancares, a dar un paseo con Pacho e facer a ruta desde o Albergue ata o cumio de Tres Bispos.
O meu primeiro triatlon de xeito competitivo, tiven a sorte de ter dorsal despois do sorteo de postos pola limitación de prazas que nos toca en esta época, e despois dunha primeira experiencia no popular de Arteixo. Para min, non deixa de ser un adestramento de calidade cara o obxectivo real que non deixa de ser o mediohomedeferro en As Pontes.